Muziek
vr. 26 oktober 2007, gehoord in de Philharmonie te Haarlem op uitnodiging van de Provincie Noord Holland.

Regenten, bestuurders en afgevaardigden uit de provincie Noord Holland zijn zich gisteren massaal rot geschrokken.
Geen klassiek orkest dit jaar, geen gedragen ensemble was het waarmee het provinciebestuur vrijdagavond naar buiten trad.
Genodigden werden opgewarmd door een kort optreden van The New Arrivals, vijf jonge gedreven jazzmuzikanten waarvan de gemiddelde leeftijd 16 jaar was. Het groepje won het Prinses Christina Jazz Concours 2006 en mag op z'n minst als veelbelovend de toekomst in.
Hun bepaald niet onverdienstelijke optreden maakte ruimbaan voor het vuurwerk dat zou volgen. 
Want daar bleek het vrijdagavond toch om te draaien.
Volledig doorleefd, spectaculeus, opzwepend, vurig en zinderend maakte de formatie Carlama Orkestar (met de Joegoslavische Hongaar Akos Laki spraakmakend op tenor- en sopraansax) z'n opwachting.
De avond veranderde op slag in een verhitte happening waarover op het Provinciehuis nog lang zal worden nagepraat.
Compleet overrompelend stuurde Carlama (spreek uit Tsjarlama) zijn wilde dansen op ons af en ontregelde daarmee de hartslag van menige toehoorder. De rijke Servische brassbandtraditie, gekoppeld aan  melodieën uit de Balkanregio, doorspekt met hefite solo's en improvisaties. Om de brand aansluitend te blussen (maar nooit voor lang) met melancholieke ballads waarin zelfs nuchtere Noordhollanders zich zwijmelend konden herkennen.
Maar steeds opnieuw ontbrandde het muzikale vuur op van de hartstocht en de passie
Geen stijve provincie- of lokaal bestuurder die toen nog stil kon blijven zitten. Steven Kamperman, Stanislav Mitrovic en Henk Spies imponeerden op hun saxofoons terwijl het onnavolgbare ritme kwam van Behsat Uvez en Sebastian Demydczu (percussie en zang).
Op magische wijze stortte Carlama Orkestar het hete zand van de steppe over ons uit, zodat het knarste onder onze voeten en het vuur in de zaal net zo hevig brandde als op het toneel.
Carlama Orkestar, wie de kans krijgt om heen te gaan: DOEN !!





Vreugde is gratis, staat er ergens geschreven.
En dat is waar.
Blij zijn kost niets, sterker nog: het geeft je levensmoed en energie.
Muziek is mij voor een bron van grote vreugde.

Voor mijn veertigste huwelijksdag creërden de feestgangers voor ons hun eigen lievelingscd. Een gevarieerd muziekaanbod viel ons ten deel.
Edoch: er gaat niets boven 'life'.
Muziek moet je niet alleen horen, je moet het zien, voelen, ruiken, kunnen aanraken.
Wij verkeren in de gelukkige omstandigheden dat muziek in ons leven een hoofdrol speelt met buitengewoon muzikale kinderen en dito schoonkinderen op saxofoon, trompet en dwarsfluit.
Van mijn muzikale rondreis door het leven wil ik hier verslag doen.
-in wording-