|
MOKUMSE MOKKELS
 Als Peter vanochtend belt om nog even na te praten over gisteren zegt hij dat hij op z'n werk zit. ,,Je werk??'' Ik ben één en al verbazing. ,,Maar het is Tweede Paasdag!'' roep ik uit. Hij: ,,Tweede Paasdag? Dat hebben we al gehad hoor. Het is vandaag gewoon maandag 3 mei en het is geen Pasen maar een doodnormale werkdag! Ben je allang wakker?'' Ik zit meteen rechtop in bed. Oh ja. We zijn gisteren in Amsterdam geweest! Naar de Mokumse Mokkels! In het Paleis van de Weemoed! En ik vond het fantastisch! Maar hoe vonden de anderen het???  Ik zet in no time mijn foto's op mijn pc.
Pas dan haal ik opgelucht adem en daalt het geluk op me neer.  Zondag 2 mei 2010. We gaan met z'n allen naar Amsterdam en het regent? Erg? Welnee. Met het weer hebben we niets te maken. Zo hoefden we niet buiten op de bus te wachten, want in ons eigen vertrouwde wijkcentrum brandde de kachel en stond de koffie gastvrij klaar.   En er waren cake-jes omdat er iemand jarig was geweest: nogmaals gefelicieerd Jacintha!   In het wijkcentrum werd juist op dat moment een 60-jarig huwelijksfeest gevierd. Of we niet even een liedje konden zingen! Tuurlijk wel! Dus we gingen zonder onze Bert heerlijk de mist in met Waarom. Ja, waarom eigenlijk. Maar het 'Lang zullen ze leven', uit volle borst gezongen, maakte indruk, zeker met de toevoeging van Malotte Matroos Ton die een heftig Hieperdepiep HOERA inzette. En we hebben het aan ons korte verpletterende optreden te danken dat we de koffie dientengevolge niet zelf hoefden te betalen! Zo!  Met de bus naar Amsterdam, afgezet bij de Sint Nicolaaskerk en lopen door een lichte sprühregen, over die heerlijke Amsterdamse grachies, naar de Oudezijds Voorburgwal. Het Paleis van de Weemoed.  Ik kan er niks aan doen maar ik word er altijd een beetje (veel) sentimenteel van. En emotioneel. Van de naam alleen al. En van het interieur. Rosse buurt-rood. En vol spiegels.  Want ja, Amsterdam, daor leg toch me hart. Da ken je nie tegenhouwe. Dan sitte de traone peteen hoog in me strot. Da tis nou eenmaal so.  We zitten nauwelijks of het begint.  Danny Nooy en Hanny Vree, beiden behorend tot de beroemde Beppie Nooy-dynastie, bekend van De Jantjes, het Amsterdams Volkstoneel.            Het werd een zooitje. Heel Amsterdam, in al z'n facetten, trok aan ons voorbij: de lach, de traan, de gein, de emotie, het taaltje, de weemoed, het sentiment, de herkenning, de herinnering. Aan Beppie Nooy, aan Rooie Sien, aan Johnny Jordaan, aan tante Leen.  En krijg dan zo'n zooitje ongeregeld maar weer eens keurig aan tafel waar het diner wordt opgediend.     En ohhhhhh, dat toetje!!!!! Voor de Mokumse Mokkels was het hun laatste optreden van dit (winter)seizoen. Hopelijk pakken ze in het najaar de draad weer op. Want we hebben de smaak te pakken!! We willen meer en meer en meer. Als het maar Amsterdams is! Echter: Op 14 november a.s gaat in Carré het programma 'OMDAT IK ZOVEEL VAN JE HOU in première. Met de Mokumse Mokkels, maar ook met anderen. (zie foto hieronder) Wij, van Wilde Haver, moeten wel nog even langer wachten maar op zaterdag 19 februari 2011 komt het programma naar de Alkmaarse Vest. Doen?? Zie voor info: http://novotheater.nl/  Zo en dan nu nog even nagenieten met dit filmpje van You Tube  |