Familie-herinneringen
Mijn opa en oma van vaders kant hebben beiden uiteindelijk een hoge leeftijd bereikt.
Hun leven was zwaar alhoewel ik ze daar nooit over heb horen klagen.
Het was de tijd.
Iedereen had het zwaar.
Wat voor beroep opa had, ik weet het niet.
Handarbeider zou ik zeggen.
Dat hield in dat hij alles, maar dan ook alles aanpakte om zijn gezin te kunnen onderhouden.
Met z'n vijven waren ze.
Vijf kinderen.
Drie jongens, twee meiden.
Als ik langs de Rooms Katholieke Kerk in Nederhorst den Berg rijd moet ik altijd aan hem denken.
Aan mijn opa.
Hij schijnt meegeholpen te hebben aan de bouw.
Dat moet in die tijd toch een enorme klus zijn geweest.
Al die handige foefjes van tegenwoordig had je toen nog niet.
In de bouw kwam het aan op pure mensenkracht.
Ik weet niet of ik nu in de fout ga, maar in mijn herinnering werden de bouwmaterialen aangevoerd per schip.
Mijn opa was één van die mensen die het schip hielp leeg te halen.
Daarbij ging het niet om lichtveren kussens.
Dat is een ding dat zeker is.
Mijn opa was wel een beetje opvliegend.
Wij, veel van zijn nazaten, hebben dat van hem overgeërfd.
Weinig geduld.
We hebben de dingen vaak al sneller door dan een ander.
Oma was lief.
Ze had een theemuts met een zilverkleurige beugel.
Dat klikte als je hem dicht deed.
Ze schonk de thee in van de lage wijde theekoppen en die stonden dan weer op zo'n smyrna geknoopt tafelkleed.
Boven de kachel aan de schoorsteen hing een kleed met daarop in ieder geval een koperen spin.
Wat er nog meer op hing kan ik me niet herinneren.
Oma sneed het boord met een groot mes tegen haar borst.
Rode kool sneed ze met een plankje met daarin een mes.
En altijd en eeuwig brandde in de keuken het petroleumstel met daarop suddervlees of rode peertjes.
Ik realiseer me nu pas dat dat petroleumstel ook brandde om het
keukentje met een granieten aanrecht en een gordijntje op de plek waar
het afwasteiltje stond, een beetje warm te houden.
Vlak voor Sinterklaas mochten we met alle nichtjes tegelijk bij oma en opa op bezoek.
Dan kregen we wat lekkers.
Dat was feest.
Samen in het donker over straat.
Het is tóen ook gebeurd dat ik van mijn Sinterklaasgeloof af kwam.
Op een avond kwamen we drie Sinterklazen tegen.
Drie!!
Dat kón niet kloppen!

|