 |
|
Join the club - levensteken van een zestigjarige!!!!
7 februari 2009 Geen uitgang Het stond er met grote letters: Geen Uitgang. En toch stonden we samen voor de slagboom, het muntje in de aanslag om de slagboom te openen. Het is donker op het parkeerterrein van het restaurant aan de voet van het Klimduin in Schoorl. Mijn vriendin stapt uit omdat we zo gauw geen gleuf zien waarin het muntje moet verdwijnen. Geen gleuf te zien. We krijgen onbedaarlijk de slappe lach. Hoe doen anderen dat? Hoe hebben die ooit dit afgesloten parkeerterrein verlaten? Ik zie het bordje hangen aan de slagboom: Geen Uitgang, maar de woorden dringen kennelijk niet tot mij door. En ook niet tot mijn vriendin. Zullen we gillen? We kunnen hier ook blijven, stelt mijn vriendin voor. Dan slapen we in de auto. Ben jij gek, roep ik door de nacht. Er is hier vast wel ergens een bed! Het begint zacht te sneeuwen en we lachen ons tranen. We zullen hier voor eeuwig moeten blijven, zegt ze, als ze weer in stapt. Ik rij een rondje over het parkeerterrein omdat we het anders te koud krijgen. Maar we hebben lekker gegeten, probeer ik haar lachen te overstemmen. We aten een maaltijdsalade met brie en gedroogde tomaatjes. En warme apferstrudel als nagerecht. Met boerenjongensijs. Zou het daarvan komen? We staan opnieuw voor de slagboom en pas dan zien we het bordje: Geen Uitgang!! Godallemachtig! Ik wil draaien maar er staat al een auto achter mij te wachten! We zijn wat vergeten, roept mijn vriendin uit het raampje. Achteruit!! Er wordt gehoorzaamd en we kunnen terug. De echte uitgang vinden we zonder probleem. Als we voorbij het parkeerterrein rijden zien we de andere auto nog modderen. De chauffeur is, diep weggedoken in zijn kraag, heftig op zoek naar de gleuf.  5 februari 2009 Silicone What you see is what you get. Nou, forget it!! De Toppers hebben het Nationaal Songfestival gewonnen met een liedje dat ze niet echt zelf hebben gezongen. Ze werden ondersteund door een band met hun eigen stemmen er op. Om te voorkomen dat ze een moeilijke noot niet zouden halen. Of een lastig loopje zouden missen. Dat zou zomaar kunnen gebeuren. De misleiding werd ontdekt. Half Nederland is verbijsterd, de andere helft vraagt zich af waar iedereen zich nu toch zo druk over maakt. Is het leven niet enkel nep? Meezingen met de eigen band is heel gebruikelijk onder lui die uit zijn op makkelijk succes. Dat heet scoren. Hele koren zingen met hun eigen band mee. Als er bij een optreden bijna geen koorlid op komt draven omdat de lol van het echt iets presteren ontbreekt, klinkt het, dankzij de meedraaiende band, toch nog alsof er een enthousiast koor staat te zingen. Goedkoop succes. Meer is het niet. Naar mijn idee is meezingen met je eigen band net zoiets als doping bij wielrenners of als knijpen in silicone borsten. Als je het lekker vindt om anderen te bedriegen moet je dat vooral doen. Maar het is allemaal nep. 4 februari 2009 3 februari 2009 in vol KOORnaat Koorhollands Lief en Leed Koor Zonder Naam Flierefluiters Purpelzingers Korenmaat/Korenmaten Deja Vu Zwartlappen in Paars Alkmaars Waag het Lied Skoorem Metakoorfose Bloemetjeskoordijn Zanggroep Flow Band van Bert Loslippig Heerlijk Helder Hollands (Ha Heerlijk Hollands) Decorum Koor Diplomatiek Omdat ik zoveel..... Koor van Jetje Toontje's koor Of iets wat lijkt op wat toen een cabaretprogramma was: Mon Cherie en de Herenflikken. Bert Vijver en zijn KOORkarpers 3 februari 2009  Waarom, vroeg ze. Waarom die paars/rode kleding, waarom die rode hoed. En al die veren. Ik zei, dat je kunt doen of je oud bent als je ouder bent, maar dat je dat ook kunt weigeren, omdat het leven nog zoveel te bieden heeft, ook als je ouder bent. En zie, het tovert bij iedereen een glimlach op het gezicht. Ook bij jou. Is dat niet mooi? Ze snapte het, jong als ze was. Later gaat ze een rode hoed kopen. Belooft ze me. Wacht niet te lang. Houd ik haar voor. Wacht niet te lang.  2 februari 2009  je tere wit ik schrok verheugd deed mij de kou vergeten heel even daarna had ik het weer even koud.  |